کنج کویر

youll never walk alone

1.همیشه وقتی وبلاگ هایی را میدیدم که از آخرین مطلبشان یکی دو سالی گذشته،افسرده میشدم!پست قیلی مال هشت ماه پیش است.اما افسرده نشوید من کماکان خوبم و تنبل...

2.وبلاگ جای داستان کوتاه نوشتن نیست

3.من نه وبلاگ نویسم نه داستان نویس!

(مطلب ادامه دارد...)

+ نوشته شده در پنجشنبه ۱۳۹۳/۰۵/۲۳ ساعت 15:42 توسط يس |

اینجا را کویر گویند نه آن کویری که آسمان پر ستاره دارد و پر خیال که سه چهار تا رنگ و رو رفته اش را بیشتر نمیبینم با آن سوسوی وهم زده بیمناکشان
اینجا را کویر گویند.نه اما آن کویری که خورشید جهنمی اش چشمها را در کاسه سر فرو برد و پوست تاولزده خارکنان را بسوزاند.که عینک آفتابی هست و کرم ضد آفتاب.اینجا خورشید دیگر حتی آفتاب سوخته نمیکند.برنزه میفرماید.
اینجا را کویر گویند.نه حتی آن کویری که بی آبیش را اشتران هم تاب نیاورند و چاه 20 ذرعی هم به آب نرسد.که آب لوله کشی تصفیه شده داریم و آبمعدنی از دل کوههای آلپ
اینجا را کویر گویند اما نه آن کویری که برق پاکی وقداست روح اهورایی را درچشمهای گودافتاده مردمش ببینی.که کرم دور چشم آمده و لنز هفت رنگ.
اینجا را کویر گویند.نه "آن تاریخی که در صورت جغرافیا ظاهر شده است"
و با اینهمه هنوز اینجا را کویر گویند.چرا؟

کنج کویر زاده شدم و زیستم و... هنوز نمرده ام

youll never walk alone

نوشته‌های پیشین

برچسب‌ها

پیوندها